ΜΑΧΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ - ΤΡΙΣΚΕΛΙΟΝ - ΜΑΧΗ ΣΩΜΑ ΜΕ ΣΩΜΑ

Αυτή η ιστοσελίδα υποστηρίζει την Οργάνωση TAGMA (Trilateral Ancient Greek Martial Arts), που δημιούργησε ο Νεκτάριος Λυκιαρδόπουλος. Η Μάχη Επιβίωσης είναι η άοπλη μαχητική τέχνη και απευθύνεται σε όλους. Το Τρισκέλιον είναι η Ένοπλη Μαχητική τέχνη των προγόνων μας, καλλιεργώντας το Σπαθί, Δόρυ και Ασπίδα. Η Μάχη Σώμα με σώμα περιλαμβάνει πιο στοχευμένη άοπλη μάχη και μάχη με μαχαίρι, ραβδί. Σκοπός, είναι να διαδοθεί σε Έλληνες εκπαιδευτές Μ.Τ. καθώς και σε ξένους προωθώντας την Ελληνική κουλτούρα.

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ: ΑΟΠΛΗ & ΕΝΟΠΛΗ ΜΑΧΗ ΚΟΝΤΙΝΗΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ


MAXH ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ: ΑΟΠΛΗ & ΕΝΟΠΛΗ ΜΑΧΗ ΚΟΝΤΙΝΗΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ


Οι μάχη επιβίωσης είναι ένα σύστημα που δημιούργησε ο Νεκτάριος Λυκιαρδόπουλος, το οποίο προωθεί τακτικές μάχης, πρόληψης και επιβίωσης που απευθύνονται σε στελέχη σωμάτων ασφαλείας, στρατιωτικούς, στελέχη φύλαξης και απλούς πολίτες.

Μετά από πολλά χρόνια εξάσκησης σε διάφορες πολεμικές τέχνες, παραδοσιακές και σύγχρονες, ο ιδρυτής Ν.Λ. δημιούργησε ένα σύστημα το οποίο να είναι απλό, βασισμένο σε ρεαλιστικές αρχές μάχης, που με σωστή καθοδήγηση και εκπαίδευση να είναι προσιτό για όλους, ανάλογα με τον στόχο τους.


Κύρια βασική αρχή του συστήματος είναι η Τριμερής εκπαίδευση για τριμερή επιβίωση. Τριμερής διότι η εκπαίδευση γίνεται σε 3 επίπεδα:
Σωματικό, Συναισθηματικό & Διανοητικό
Βασισμένη στην φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων μαχητών και του αρχέγονου ενστίκτου επιβίωσης, το οποίο έχει σχεδόν χαθεί στις μέρες μας.

Στόχος μας είναι ο εκπαιδευόμενος στο πέρας της εκπαίδευσης του, να είναι σε θέση να προστατεύει τον εαυτό του, τα αγαπημένα του πρόσωπα ή τα πρόσωπα για τα οποία εργάζεται και είναι υπεύθυνος για την προσωπική τους ασφάλεια.



ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ SURVIVAL COMBAT

Το πρόβλημα με τα διάφορα συστήματα αυτοάμυνας που υπάρχουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, είναι ότι αυτά, δεν είναι βασισμένα σε θεμελιώδεις αρχές μάχης κοντινής εμβέλειας, αλλά σε τεχνικές τις οποίες έχουν πάρει από διάφορα συστήματα πολεμικών τεχνών και «πιεστικά» προσπάθησαν να τις παντρέψουν μεταξύ τους.

Έτσι, συστήματα πολύ δημοφιλή σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια, υπόπτου προελεύσεως* , προσπαθούν να ενώσουν τεχνικές και τακτικές από διάφορα μαχητικά αθλήματα και μαχητικές τέχνες, σε όλες τις ζώνες μάχης χωρίς όμως πραγματικά να δένουν όλα αυτά στην πραγματικότητα. Αποτέλεσμα τέτοιων προσπαθειών είναι να κτίζουν μια ψευδή αίσθηση αυτοπεποίθησης και ασφάλειας, τα οποία καταρρίπτονται παταγωδώς, στην πρώτη πραγματική συμπλοκή.

Όταν δημιούργησα το Survival Combat, στόχος μου ήταν οι τεχνικές όλες που θα χρησιμοποιήσω να είναι βασισμένες στα εξής:
1.      Στηριγμένες σε 2 θεμελιώδεις αρχές που ορίζουν την μάχη από τότε που μάχεται οργανωμένα ο άνθρωπος
2.      Η κινησιολογία που θα χρησιμοποιήσω να είναι κοινή είτε είμαστε ένοπλοι, είτε άοπλοι, για την μάχη κοντινής εμβέλειας
3.      Όλες κυριολεκτικά οι τεχνικές του συστήματος, οι οποίες μέχρι την Μαύρη Ζώνη είναι περισσότερες από 120, να μπορούν να βγαίνουν με ροή, σωστό χρονισμό (timing) και σωστή απόσταση σε οποιαδήποτε επίθεση κι αν δεχτούμε!
4.      Να μπορεί ο σπουδαστής να έχει αυτοκυριαρχία σε συναισθηματική φόρτιση, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει σωστά και με βάση την εκπαίδευση του την οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση του προκύψει.
5.      Νοητικά να είναι έτοιμος να διακρίνει νωρίς τον κίνδυνο, ώστε να τον αποφύγει ή αντιμετωπίσει εγκαίρως

Αυτές οι αρχές, για έναν έμπειρο στις πολεμικές τέχνες, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ότι δεν υπάρχουν στα περισσότερα συστήματα μάχης που πλασάρουν σήμερα ως «ειδικά» για αυτοάμυνα, close protection κ.α.


Υπάρχει τα τελευταία χρόνια η πεποίθηση στην κοινότητα των μαχητικών τεχνών, ότι τα παραδοσιακά συστήματα μάχης πλέον «δεν δουλεύουν». Αυτό βέβαια είναι ψευδές και μόνο άτομα χωρίς σοβαρή παιδεία στις πολεμικές τέχνες, μπορούν να πουν κάτι τέτοιο. Αυτή η φράση, είναι τακτική των ανθρώπων που καλλιεργούν κυρίως σύγχρονες μαχητικές τέχνες που δεν έχουν υποδομή, παράδοση και ανάλογη κουλτούρα και παιδεία, προσπαθώντας μειώνοντας την αποδεδειγμένη αξία των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών, να ανεβάσουν την δική τους αναπόδεικτη αξία.
Στο σημείο αυτό είμαι υποχρεωμένος να κάνω κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με τα στυλ Jiu Jitsu που καλλιεργούνται σήμερα. Όταν μιλάμε για Jiu Jitsu, εννοούμε το Παραδοσιακό Ιαπωνικό, το οποίο όπως θα διαβάσετε στην συνέχεια του άρθρου, ταυτίζετε απόλυτα με αρχαίες μορφές μάχης σώμα με σώμα από όλα τα μέρη του κόσμου, από την αρχαιότητα. Σήμερα όμως βλέπουμε σαν Ζίου Ζίτσου, να κυριαρχούν 2 στυλ:
  1. Το Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, το οποίο είναι καθαρά μια πάλη στο έδαφος, με ελάχιστη, εάν όχι μηδαμινή, αξία σε αυτοάμυνα και σε πραγματικές συνθήκες μάχης σώμα με σώμα. Το Β.Ζ.Ζ. είναι μια καθαρά αθλητική αντιπαράθεση, χωρίς κτυπήματα και με αρκετές απαγορευτικές τεχνικές, με μεγάλη αξία όμως όσον αφορά την μαχητική ικανότητα, την ευστροφία και τις πολλές τεχνικές και στρατηγικές στην πάλη εδάφους, που αναπτύσσει.
  2. Το Sport Jiu Jitsu, το οποίο κι αυτό είναι καθαρά μια αθλητική αναμέτρηση, με κτυπήματα στο αέρα (χωρίς επαφή) και με πάρα πολλές απαγορευτικές λαβές και τεχνικές, με ελάχιστη αξία σε μαχητική ικανότητα.
Τα μαχητικά αθλήματα δεν είναι ιδανικά για μάχη σώμα με σώμα για τον δρόμο, διότι καλλιεργούν νοοτροπία αθλητική. Φυσικά κτίζουν σπουδαία μαχητική ικανότητα, γι αυτό και σε όλες τις μορφές αρχαίων μαχητικών τεχνών, παρατηρούμε ότι οι μαχητές ταυτόχρονα με την πολεμική τους εκπαίδευση, ασκούνται και στο Randori, κατά τους Ιάπωνες, το οποίο ήταν μια προπόνηση αγωνιστική που πραγματοποιούσαν ανα ζεύγη με αρκετούς περιορισμούς για να μην τραυματιστούν. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε το παγκράτιο, το πιο σκληρό άθλημα στην αρχαία Ολυμπία όπου επιτρέπονταν σχεδόν τα πάντα, από λαβές και κτυπήματα και ήταν πολύ κοντά στην πραγματική μάχη. Δεν έπαυε όμως να είναι κι αυτό μια αθλητική αναμέτρηση 2 και μόνο ατόμων.
Το σίγουρο είναι ότι εάν το Jiu Jitsu σήμερα, είχε μια αθλητική μορφή, αυτή είναι το σύγχρονο Παγκράτιο ή αυτό που έχει κυριαρχήσει διεθνώς σαν M.M.A. (Mixed Martial Arts), το οποίο είναι ότι πιο ρεαλιστικό υπάρχει σε αθλητική αναμέτρηση.

Διαφορές πραγματικών πολεμικών τεχνών και μαχητικών αθλημάτων
  1. Δεν είναι σίγουρο ποτέ ότι έχεις να κάνεις μόνο με έναν αντίπαλο, πρέπει να προσέχεις και για άλλους.
  2. λαμβάνοντας υπόψη το 1, δεν θα πρέπει σε μια πραγματική μάχη, να την μεταφέρουμε στο έδαφος, διότι θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα εάν εμφανιστούν κι άλλοι αντίπαλοι, ενώ στο μαχητικό άθλημα μπορούμε κάλλιστα να το κάνουμε και έτσι συμβαίνει συνήθως.
  3. δεν υπάρχουν κανονισμοί, διαιτητής που θα μας χωρίσει εάν ξεφύγει το παιχνίδι και γιατρός που θα μας δώσει τις πρώτες βοήθειες εάν τραυματιστούμε.
  4. Δεν υπάρχει προστατευτικός εξοπλισμός, οπότε τα κτυπήματα μας πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά και στοχευμένα.
  5. Δεν υπάρχουν απαγορευτικές τεχνικές, σε έναν αγώνα αθλητικό απαγορεύεται να βγάλεις τα μάτια του αντιπάλου, να τον κτυπήσεις στα γεννητικά, να του δαγκώσεις τον λαιμό. Πράγματα που θα συμβούν τυπικά σε μια μάχη επιβίωσης.
  6. Σε έναν αθλητικό αγώνα, δεν υπάρχουν όπλα, τα οποία σε μια πραγματική μάχη μπορεί να μην φαίνονται και να βγουν τελευταία στιγμή ή πέφτοντας κάτω, ο αντίπαλος μπορεί να πάρει μια πέτρα ή ένα ξύλο ή ακόμα σε κάποιον κλειστό χώρο, μια καρέκλα, ένα τασάκι, ένα μπουκάλι μπορούν να γίνουν θανατηφόρα όπλα στα χέρια ακόμα κι ενός ΜΗ εκπαιδευμένου ατόμου.
  7. Τέλος, σε μια αθλητική αναμέτρηση, έχεις όλο το χρόνο μπροστά σου να προετοιμαστείς ψυχολογικά και νοητικά και να μπεις έτοιμος στο παιχνίδι! Στον δρόμο, πρέπει να είσαι έτοιμος για την πιο αιφνιδιαστική επίθεση και αυτό δεν έχει να κάνει με αθλητικές προετοιμασίες, αλλά με πολεμικές στο συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο.
Υπάρχουν κι άλλες πολλές διαφορές, αλλά στόχος δεν είναι τις αναλύσουμε εδώ, αλλά να πάρει κανείς μια ιδέα για τις διαφορές που υπάρχουν και να μην εμπιστεύεται μόνο ένα μαχητικό άθλημα, το οποίο μπορεί να φέρει το όρο Ζίου Ζίτσου, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την μάχη επιβίωσης που είναι το πραγματικό Ju Jitsu.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι μαχητικό άθλημα και πολεμική τέχνη, πρέπει να συμβαδίζουν για να υπάρχει ολοκληρωμένη εκπαίδευση και αντίληψη. Γι αυτό και στην Μάχη Επιβίωσης οι σπουδαστές τουλάχιστον στο Cross Gym, είναι υποχρεωτικό να κάνουν και Grappling / MMA και Thai Boxing, όχι με σκοπό τον πρωταθλητισμό απαραίτητα, αλλά με σκοπό την ρεαλιστική προπόνηση με ασφαλή τρόπο. 


Στο σύστημα “Survival Combat” οι μέθοδοι που χρησιμοποιούμε, είναι στηριγμένη στο παραδοσιακό Ιαπωνικό Ju Jitsu, το οποίο είναι ότι νεότερο έχει μεταφερθεί στην σύγχρονη εποχή, από τα αρχαία χρόνια σε πολλά μέρη του κόσμου. Όπως αναλύεται  και στο βιβλίο που έχουμε συγγράψει  ο Κώστας Δερβένης κι εγώ  «Πολεμικές Τέχνες στην αρχαία Ελλάδα και την Μεσόγειο» το Ju Jitsu είναι κοινό με αυτό που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες σαν Πάμμαχον και πολεμικό Παγκράτιο, χιλιάδες χρόνια πριν, οι Ρωμαίοι στην συνέχεια, οι Αιγύπτιοι, αλλά και άλλοι λαοί της Ασίας. Επίσης η ίδια κινησιολογία και τακτική μάχης, σώμα με σώμα, ακολουθούταν στην συνέχεια και στην μεσαιωνική Ευρώπη, όπως αποδεικνύουν Γερμανικά, Ιταλικά, Γαλλικά και Βρετανικά εγχειρίδια μάχης. Στην Ελλάδα του 18ου αιώνα επίσης υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι διδάσκονταν μεθοδικά οι τέχνες αυτές από την σχολική ηλικία έως και τα πανεπιστήμια με στρατιωτική μέθοδο. Τέλος, εγχειρίδια μάχης του 2ου παγκοσμίου πολέμου, δείχνουν, από Βρετανούς και Αμερικανούς κομάντο, ότι όπου χρειάστηκε μάχη σώμα με σώμα με τους Ναζί, αυτή ήταν στηριγμένη στο παραδοσιακό Ju Jitsu.

Σήμερα, οι έμπειροι άνθρωποι σε μάχη σώμα με σώμα, είναι αυτοί που έζησαν και επέζησαν από τέτοιες καταστάσεις, με εμπειρίες από το Ιράκ και το Αφγανιστάν κυρίως. Αμερικανοί και Βρετανοί κομάντος και ειδικές δυνάμεις καθώς και σώματα ασφαλείας που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον θάνατο.
  
Μαθαίνουμε από αυτούς κυρίως από τα λάθη της εκπαίδευσης τους που ήταν στηριγμένη σε τέτοια συστήματα μάχης (όχι παραδοσιακά) και είδαν αρκετούς συναδέρφους τους να σφάζονται κυριολεκτικά από όχι και τόσο εκπαιδευμένους, αλλά καθ όλα αποφασισμένους και φανατικούς μουσουλμάνους. Εδώ και περίπου 1 χρόνο οι Αμερικανοί έχουν καταλάβει ότι για να αλλάξει αυτή η κατάσταση και να πάψουν να θρηνούν νεκρούς, όχι τόσο από μάχες, όσο από έκτακτα περιστατικά (περιπολίες, εκκαθάριση χώρων) όπου σκοτώνονται αρκετοί στρατιώτες από μάχη σώμα με σώμα, θα πρέπει να γυρίσουν την εκπαίδευση τους σε παραδοσιακό ζίου ζίτσου, ντυμένο με την κατάλληλη συναισθηματική και νοητική προετοιμασία!

Ο ιδρυτής του S.C. μελετάει τις σύγχρονες εξελίξεις τα τελευταία χρόνια και έχει στο πλάι του ανθρώπους των πολεμικών τεχνών και στρατιωτικής εκπαίδευσης στο εξωτερικό, διεθνούς ακτινοβολίας, όπου οι συμβουλές και οι ενημερώσεις που φτάνουν στα χέρια του αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, στην εκπαίδευση των υποψήφιων σπουδαστών.
  
Η πιστοποίηση που θα πάρει κάποιος από την Μάχη Επιβίωσης, στην μάχη κοντινής εμβέλειας, είναι βέβαιο ότι δεν θα είναι ένα απλό χαρτί, αλλά γνώσεις και περγαμηνές που ίσως του σώσουν την ζωή κάποια στιγμή. Αυτό το λέμε με κάθε επίγνωση και βαρύτητα που φέρει αυτή η πρόταση!

Νεκτάριος Λυκιαρδόπουλος
Αρχηγός Συστήματος - Εκπαιδευτής
SURVIVAL COMBAT

2 σχόλια:

  1. Αγαπητέ Νεκτάριε συμφωνώ αρκετά με αυτά που διάβασα στο άρθρο σχετικά με τις πολεμικές τέχνες που έχουν αθλητική μορφή και την αποτελεσματικότητα σε πραγματικές συνθήκες μάχης επίσης συμφωνώ απόλυτα σχετικά με όσα διάβασα περί αποτελεσματικότητας σε μία πραγματική συμπλοκή και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το SURVIVAL COMBAT είναι ένα πρακτικό αποτελεσματικό σύστημα μάχης. Κάπου όμως φωτογραφίζεις το Krav Maga που είναι το μοναδικό Ισραηλινό σύστημα αυτοάμυνας που διδάσκεται στην Ελλάδα θέλω να τονίσω ότι καθόλου ύποπτης προέλευσης δεν είναι και είναι αρκετά απλό και αποτελεσματικό, επίσης σιγά οι Ισραηλινοί που δεν έχουν εμπλακεί σε εμπόλεμες καταστάσεις, μονίμως σε εμπόλεμες καταστάσεις βρίσκονται ακόμα και μέσα στη χώρα τους και αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος. Επίσης διάβασα ότι το SURVIVAL COMBAT βασίζεται πάνω στο παραδοσιακό ju jitsu, και όχι στα μαχητικά σπορ, ποια η εμπειρία σας αφού το βιογραφικό σας είναι πλούσιο σε μαχητικά αθλήματα και αρκετά φτωχό σε πραγματικές πολεμικές τέχνες με εξαίρεση το Πάμμαχον. Εύχομαι καλή επιτυχία στο σύστημα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Nasos, σ ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα σκοπό να θίξω κάποιο σύστημα, αλλά δυστυχώς μάλλον δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση, οπότε και τροποποίησα την ανάρτηση μου όπως θα δεις. Αυτό δεν σημαίνει πως αναιρώ την άποψη μου, απλά δεν χρειάζεται να την λέω. Η μάχη επιβίωσης έχει στοιχεία και απο μαχητικά αθλήματα όπως το mma & Thai Boxing αλλά όπως λέω και αυτά περιέχουν μέσα στην βάση τους παραδοσιακές τεχνικές εφαρμογές όπως το ju jitsu, οπότε είναι όλα αλληλένδετα κατά κάποιο τρόπο.
      Έχω ασχοληθεί πολλά χρόνια με το Okinawa Karate, το Ju Jitsu και την οπλομαχία, όσον αφορά τις παραδοσιακές τέχνες.

      Διαγραφή