ΤΡΙΣΚΕΛΙΟΝ – ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ “KOBUDO” !

ΤΡΙΣΚΕΛΙΟΝ – ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ “KOBUDO” !

Οι Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες οι οποίες ομολογουμένως έχουν κυριαρχήσει παγκοσμίως, στήριξαν την επιτυχία τους αυτή σε 2 κατευθύνσεις:

1. Την αθλητική

2. Την οπλομαχία

Όσον αφορά την πρώτη, την αθλητική, είναι γεγονός ότι αυτό έγινε καθαρά για εμπορικούς λόγους ώστε να εξαπλωθεί η Ιαπωνική κουλτούρα και οι μαχητικές τέχνες στην δύση, καθώς ποτέ δεν υπήρχε αθλητικό μέρος στις ασιατικές πολεμικές τέχνες.

Το λεγόμενο “randori” των μαχητικών τεχνών, το οποίο ήταν η πρακτική εξάσκηση των μαχητών στους χώρους εκπαίδευσης, ήταν μια ασφαλή πρακτική με κανονισμούς η οποία επέτρεπε στους μαχητές να εφαρμόζουν ένα μεγάλο μέρος των πολεμικών τους ασκήσεων με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έχουν θανάτους και τραυματισμούς στα πεδία ασκήσεων!

Έτσι, οι Ιάπωνες κατόπιν σχεδιασμού εξάπλωσης και προώθησης των μαχητικών τους τεχνών, δημιούργησαν το αθλητικό καράτε, το αθλητικό ζίου ζίτσου, τα ένοπλα αθλήματα μονομαχίας, όπως το kendo κ.α.

Όμως οι γνήσιες πολεμικές τέχνες στην ιαπωνία περιελάμβαναν τεχνικές καράτε ώστε να προετοιμάσουν τον σπουδαστή για την ένοπλη μάχη, τεχνικές ζίου ζίτσου, δηλαδή μάχης σώμα με σώμα και στην πορεία όταν γίνονταν έμπειρος σε αυτά τα στυλ ο μαθητής, εισερχόταν στην εκπαίδευση με τα όπλα.

Survival Combat Lesson / Cross Gym

http://www.youtube.com/watch?v=ysAvMuUol-s

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ - ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Πρωτόκολλο συμπεριφοράς και κανόνες ασφαλείας στην εκπαίδευση

                                   

1. το πρωτόκολλο συμπεριφοράς δεν είναι σε καμία περίπτωση κανόνας ή κάτι που πρέπει να τηρείτε με θρησκευτική ευλάβεια, όπως συμβαίνει σε παρόμοια στυλ ασιατικής προέλευσης. Είναι όμως ένας οδηγός που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο κάθε εκπαιδευτής ανάλογα με τους μαθητές που έχει και τον χαρακτήρα τους και ανάλογα με τα ήθη και έθιμα που ο ίδιος ακολουθεί.
2. από την στιγμή όμως που η μάχη επιβίωσης και το παγκράτιο είναι μια αρχαιοελληνική πολεμική τέχνη, το πρωτόκολλο αυτό ακολουθεί την συμπεριφορά του μαχητή που μάχεται με αρετή και αίσθημα δικαιοσύνης, γεγονός που προτρέπει σε μια εκπαίδευση με αίσθημα σεβασμού προς τους εκπαιδευτές, μαθητές και του χώρου της άσκησης.
3. στις εξετάσεις και ειδικά στα πρώτα έγχρωμα επίπεδα, η έμφαση δίδεται κυρίως στην συμπεριφορά και τον σεβασμό που δείχνει ο μαθητής και μετά στο τεχνικό μέρος. Διότι κανείς δεν θα θυμάται ότι δεν εκτέλεσε καλά κάποια τεχνική μετά από καιρό, αλλά θα θυμούνται όλοι την συμπεριφορά του εάν αυτή δεν ήταν σωστή. 
4. χαιρετισμός: καθιερώνεται σαν χαιρετισμός η από στάση προσοχής και με το δεξί χέρι γροθιά στην καρδιά, μικρή υπόκλιση.
5. στο τέλος της προπόνησης και μετά τον χαιρετισμό ο εκπαιδευτής ευχαριστεί τους μαθητές που τον παρακολούθησαν και όλοι μαζί χειροκροτούν. Κατόπιν περνάνε όλοι ένας ένας χαιρετούν τον εκπαιδευτή και παρατάσσονται δίπλα του ώστε να χαιρετίσουν όλοι, όλους.
6. κατά την επίδειξη μιας νέας τεχνικής ο εκπαιδευτής θα πρέπει να ακολουθεί την παρακάτω διαδικασία:1. να δείξει την τεχνική μια φορά με μεσαία ταχύτητα, χωρίς να επεξηγήσει. 2. αμέσως μετά την δείχνει αργά αναλύοντας όλα τα μέρη της. Αυτό το κάνει 2 φορές ώστε να σιγουρευτεί ότι την είδαν όλοι. 3. εκτελεί την τεχνική γρήγορα και δυνατά ώστε να δουν οι μαθητές την εφαρμογή της σε πραγματικό χρόνο. Στην συνέχεια ρωτάει αν την κατάλαβαν όλοι και απαντάει σε απορίες. Εάν χρειαστεί ξαναδείχνει την τεχνική.
7. κατά την άσκηση οι μαθητές πρέπει να εκτελούν τις τεχνικές αργά με σωστή τοποθέτηση του σώματος και στην συνέχεια να πηγαίνουν λίγο πιο γρήγορα. Στις τελειωτικές λαβές και τους ελέγχους πρέπει να προσέχουν να εφαρμόζουν αργά και προοδευτικά την δύναμη.
8. θα πρέπει να διδάσκονται όλοι τους τρόπους με τους οποίους απαγορεύει κάποιος.
9. η καθαριότητα είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος για να διεξαχθεί μια σωστή προπόνηση. Θα πρέπει οι μαθητές να είναι καθαροί, να φορούν καθαρά ρούχα, να πλένουν πάντα τα πόδια τους προτού εισέλθουν στον χώρο της άσκησης, να έχουν κομμένα νύχια, μαζεμένα μαλλιά όταν είναι μακριά και εάν ιδρώσουν πολύ κατά την διάρκεια της άσκησης να αλλάζουν φανέλα στεγνή.
10. οι μαθητές πρέπει να αποκαλούν τον εκπαιδευτή τους με τον όρο «δάσκαλος».
11. ο σπουδαστής της μάχης επιβίωσης, θα πρέπει να κάνει προπονήσεις και στην πάλη υποταγής καθώς και στο πυξ λαξ, ώστε να μπορεί να προπονείται και πιο ρεαλιστικά κάνοντας προπονητικούς αγώνες, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να λαμβάνει μέρος σε αγώνες ή να κάνει αγωνιστική προπόνηση.
12. κατά την διάρκεια του μαθήματος , οι μαθητές πρέπει να κρατούν χαμηλούς τόνους, να μην γελάνε και να μην μιλάνε δυνατά μεταξύ τους. Το ίδιο και όσοι δεν συμμετέχουν στο μάθημα, αλλά βρίσκονται στον χώρο του γυμναστηρίου. Αυτό διευκολύνει την ομαλή διεξαγωγή του μαθήματος και βοηθάει τους μαθητές να είναι πιο συγκεντρωμένοι στην άσκηση.
13.  όταν δείχνει ο δάσκαλος μια νέα τεχνική, παρακολουθούν όλοι με προσοχή και παύουν οι συζητήσεις μεταξύ των μαθητών, ώστε να καλύπτονται απορίες.